3 Μαρτίου 2026
Αποχαιρετισμός στο Γ Νικήτα
Η Ελληνική Αναισθησιολογική Εταιρεία εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του συναδέλφου αναισθησιολόγου ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΙΚΗΤΑ.
Αποχαιρετισμός σε έναν φίλο που άφησε βαθύ αποτύπωμα
Ο Γιώργος ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να τον περιγράψουν· η ζωή και το έργο του μιλούν από μόνα τους. Προοδευτικό μυαλό, ανοιχτός χαρακτήρας, άνθρωπος με αρχές που δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ. Στη δεκαετία του 1970, οι πολιτικές του πεποιθήσεις τον έφεραν αντιμέτωπο με δυσκολίες που θα λύγιζαν πολλούς. Εκείνος όμως βρήκε τον τρόπο να συνεχίσει να προσφέρει: δίδαξε φαρμακολογία στους τριτοετείς φοιτητές της Ιατρικής Αθηνών με πάθος και επιστημονική καθαρότητα. Το βιβλίο του έγινε για χρόνια βασικό βοήθημα, σημείο αναφοράς για γενιές νέων γιατρών.
Αργότερα στράφηκε στην αναισθησιολογία και αφιερώθηκε στην παιδοαναισθησιολογία στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», πριν ακόμη δημιουργηθεί το ΕΣΥ. Εκεί συναντήθηκαν οι δρόμοι μας. Με το ήθος και την ακεραιότητά του επηρέασε βαθιά τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στους μικρούς ασθενείς. Ήταν ήρεμος, μετρημένος, με μια εσωτερική δύναμη που δεν χρειαζόταν ποτέ να επιβληθεί. Μας δίδαξε πολλά χωρίς να το επιδιώξει. Από τη συνολική του στάση μέσα κι έξω από το χειρουργείο μάθαμε ότι η αναισθησία δεν είναι μόνο τεχνική· είναι φροντίδα, είναι παρουσία, είναι σεβασμός. Έτσι, μια ολόκληρη ομάδα φίλων και συναδέλφων αφοσιωθήκαμε σε αυτό τον τομέα.
Μας ενθάρρυνε και μαζί συμμετείχαμε στα πρώτα ευρωπαϊκά βήματα του κλάδου, υιοθετήσαμε σύγχρονες τεχνικές και, με τη βοήθειά του, ανοίξαμε το βλέμμα μας πέρα από τα στενά όρια της εποχής. Με τη δική του ουσιαστική συμβολή μπήκαν και τα πρώτα θεμέλια της παιδιατρικής εντατικής θεραπείας στο νοσοκομείο μας.
Η αναισθησιολογία στο σύνολό της, του οφείλει επίσης πολλά. Ως ιδρυτικό και ιδιαίτερα ενεργό μέλος του Συλλόγου Αναισθησιολόγων Γιατρών Αττικής (ΣΑΓΑ), συνέβαλε τόσο συνδικαλιστικά όσο και επιστημονικά στην ενηλικίωση μιας ειδικότητας που τότε αναζητούσε την ταυτότητά της και την αναγνώρισή της.
Και όταν ήρθε η ώρα του ΕΣΥ, ο Γιώργος έκανε κάτι που λίγοι τόλμησαν: άφησε την πρωτεύουσα και πήγε στο Νοσοκομείο Χανίων. Στα Χανιά είχε υπηρετήσει και τα αγαπούσε ιδιαίτερα. Εκεί, με την ίδια αφοσίωση, συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του Τμήματος Επειγόντων, πολύ πριν γίνει θεσμός σε άλλα νοσοκομεία. Η προσφορά του στον τοπικό πληθυσμό υπήρξε ανεκτίμητη.
Ήταν ο γιατρός που μας δίδαξε στην πράξη ότι η υγεία δεν είναι εμπόρευμα και ο ασθενής δεν είναι πελάτης· ότι η ιατρική είναι λειτούργημα, όχι συναλλαγή.
Ως άνθρωπος, δεν ξέχασε ποτέ τις προοδευτικές του ιδέες ούτε τον λιτό τρόπο ζωής. Στην Κρήτη συμμετείχε ενεργά σε πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις αυτής της κατεύθυνσης, πάντα με την ίδια σεμνότητα και συνέπεια.
Ο Γιώργος έφυγε, αλλά άφησε πίσω του μια παρακαταθήκη που δεν σβήνει: την πίστη στη δημόσια υγεία, την αφοσίωση στον άνθρωπο, την αξιοπρέπεια σε κάθε συνθήκη. Άφησε πίσω του ανθρώπους που έγιναν καλύτεροι επειδή τον γνώρισαν.
Καλό ταξίδι, αγαπημένε φίλε. Θα σε θυμόμαστε με σεβασμό, ευγνωμοσύνη και αγάπη.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΙΒΑΝΙΟΣ
Η ΕΑΕ εύχεται θερμα συλλυπητήρια στην οικογένεια του. Στη μνήμη του κατατέθηκε δωρεά στο Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια - Φλόγα.
